İşçinin ücretsiz izne çıkması İş Kanunu’nda sınırlı bir şekilde ele alınmıştır. Buna göre
- Yıllık ücretli izinleri işyerinin kurulu bulunduğu yerden başka bir yerde geçirecek olanlara istemde bulunmaları ve bu hususu belgelemeleri koşulu ile gidiş ve dönüşlerinde yolda geçecek süreleri karşılamak üzere işveren toplam dört güne kadar ücretsiz izin vermek zorundadır( m.56)
- Doğum sonrası analık hâli izninin bitiminden itibaren çocuğunun bakımı ve yetiştirilmesi amacıyla ve çocuğun hayatta olması kaydıyla kadın işçi ile üç yaşını doldurmamış çocuğu evlat edinen kadın veya erkek işçilere istekleri hâlinde birinci doğumda altmış gün, ikinci doğumda yüz yirmi gün, sonraki doğumlarda ise yüz seksen gün süreyle haftalık çalışma süresinin yarısı kadar ücretsiz izin verilir. (m.74)
- İsteği halinde kadın işçiye, onaltı haftalık sürenin tamamlanmasından veya çoğul gebelik halinde onsekiz haftalık süreden sonra altı aya kadar ücretsiz izin verilir. (m.74)
Bu kapsamda işveren işçinin talebi olmadan veya işçinin muvafakatini almadan işçiyi kendi inisiyatifi doğrultusunda ücretsiz izne çıkartamamaktadır. ( Covid-19 salgını önlemleri neticesinde İş Kanunu’na eklenen geçici madde istisnai bir durum olup salgının etkileri sona erdiğinde uygulaması sona erdirilecektir. Yargıtay kararların da da tek taraflı ücretsiz izin işçi açısından haksız fesih sebebi olup bu nedenle iş sözleşmesini fesheden işçi kıdem tazminatı ve feshe bağlı diğer alacaklarına hak kazanır. İş sözleşmesini kendi sona erdirdiği için İhbar tazminatına ise hak kazanamamaktadır.